Μεγάλη Στοά της Ελλάδος του Αρχαίου & Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου
ΕΙΣΔΟΧΗ

Θεμελιώδεις Αρχές του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου

Θεμελιώδεις Αρχές του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου 2018-03-24T10:44:40+00:00

Οι πηγάζουσες από την Παράδοση, τα Συντάγματα (ιδίως Άντερσεν 1717, Μπορντώ 1762, Βερολίνου 1786, «Σύνταγμα και Γενικός Κανονισμός» της Μ∴Σ∴Τ∴Ε∴ του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου 1972 και 1988, «Μεγ∴ Συντάγματα και Γεν∴ Κανονισμός του Υ∴Σ∴ της Ελλάδος» 1958) και τις αποφάσεις των συνεδρίων των ταγμάτων του Τύπου (ιδίως Λοζάνης 1875, Παρισίων 1929 και 1996, Αθηνών 2001), Θεμελιώδεις Αρχές του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου αποτελούν την βάση αυτού του συστήματος, τηρούνται απαρεγκλίτως από όλα τα Τάγματα και τις Στοές του Τύπου αυτού διεθνώς και η αλλοίωσή τους ή η εγκατάλειψή τους συνεπάγεται και την εγκατάλειψη του συστήματος.

Η ύψιστη αξία αυτών των Θεμελιωδών Αρχών, όχι μόνο για τους Τέκτονες που ακολουθούν το συγκεκριμένο σύστημα, αλλά και για κάθε άνθρωπο γενικά, φαίνεται και από το γεγονός ότι αυτές οι Αρχές αναφέρονται ως θεμελιώδεις αξίες των ανθρώπινων κοινωνιών στην Διακήρυξη της Γαλλικής Επανάστασης, στα Συντάγματα των Ευρωπαϊκών Κρατών και στις σημαντικότερες για τα ανθρώπινα δικαιώματα διεθνείς συνθήκες, όπως στη χάρτα του Ο.Η.Ε. και στη Συνθήκη της Ρώμης.

Θεμελιώδης Αρχή 1η

Ο Ελευθεροτεκτονισμός του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου, καθ’ όσον δεν είναι θρησκεία, τηρεί απόλυτη ανοχή και σεβασμό σε κάθε θρησκευτική δοξασία των μελών του.

Θεμελιώδης Αρχή 2η

Είναι θεσμός φιλοσοφικός, προοδευτικός και φιλανθρωπικός, που αποσκοπεί στην ηθική και πνευματική βελτίωση των μελών του δια της αυτογνωσίας, της έρευνας της αλήθειας και της αλληλεγγύης.

Θεμελιώδης Αρχή 3η

Ως ύψιστο αγαθό θεωρεί την ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της προφορικής και γραπτής έκφρασης. Αποδοκιμάζει κάθε μέσο που απειλεί την ελευθερία αυτή και καταδικάζει την βία.

Θεμελιώδης Αρχή 4η

Ο Τεκτονισμός του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου δεν είναι πολιτικός οργανισμός και γι’ αυτό δεν επιτρέπει στις Στοές του τις κομματικές συζητήσεις και δεν μετέχει ως ένωση προσώπων σε κομματικές δραστηριότητες.

Θεμελιώδης Αρχή 5η

Ο Τεκτονισμός του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου πιστεύει απολύτως ότι όλοι οι άνθρωποι γεννώνται ελεύθεροι και έχουν τα αυτά δικαιώματα μεταξύ τους αδιακρίτως καταγωγής, κοινωνικής θέσης ή οικονομικής κατάστασης, μόρφωσης, εθνικότητας, φυλής, χρώματος, γλώσσας ή θρησκείας.

Θεμελιώδης Αρχή 6η

Ο Tεκτονισμός του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου τιμά όλως ιδιαιτέρως την εργασία, ως ιερό καθήκον και δικαίωμα του ανθρώπου.

Θεμελιώδης Αρχή 7η

Η αφοσίωση στην οικογένεια, ο σεβασμός προς τους κοινωνικούς θεσμούς, η αγάπη προς την πατρίδα, η τήρηση του Συντάγματος και των Νόμων, αποτελούν ιερά καθήκοντα του Σκώτου Τέκτονα χωρίς να αντιτίθενται προς την αγάπη την οποία αυτός οφείλει προς όλους τους συνανθρώπους του.

Θεμελιώδης Αρχή 8η

Ο Τεκτονισμός του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου αποκρούει απολύτως ως αντιτεκτονική κάθε μορφή προσηλυτισμού.

Θεμελιώδης Αρχή 9η

Ο Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου πιστεύει στην ύπαρξη μίας θεμελιώδους Δημιουργού Αρχής, την οποία αποκαλεί «Μεγάλον Αρχιτέκτονα του Σύμπαντος» (Μ∴Α∴Τ∴Σ∴).

Θεσμικές Αρχές Οργάνωσης και Λειτουργίας του Αρχαίου & Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου (κωδικοποίηση κατά τις αποφάσεις των Υπάτων Συμβουλίων 1875-2008)

Ο Αρχαίος και Αποδεδεγμένος (ή αποδεκτός) Σκωτικός Τύπος  (Α∴Α∴Σ∴Τ∴) συνιστά σταθερό σημείο αναφοράς σε ένα σύγχρονο κόσμο ακραίων αντιθέσεων. Η Παράδοση δεν μπορεί να υποκύψει μπροστά στην μόδα και τον μοντερνισμό και πρέπει να είναι επιφυλακτική σε τάσεις καταστρεπτικές ή αποσταθεροποιητικές των ψευδοπροφητών του σύγχρονου κόσμου. Οι συνάνθρωποί μας σήμερα απορροφώνται κάθε μέρα και περισσότερο από υλιστικές ενασχολήσεις χάνοντας έτσι ισοβίως τις ουσιώδεις αξίες (Αθήνα 2001). Το πλαίσιο αυτό καθορίζει την χρησιμότητα και λειτουργία του τεκτονισμού του Α∴Α∴Σ∴Τ∴ με τις ακόλουθες βασικές αρχές οργάνωσης και λειτουργίας, κατά συνοπτική και κωδικοποιημένη παρουσίαση των θέσεων που περιλήφθηκαν στις αποφάσεις των συνεδρίων των Υπάτων Συμβουλίων του τύπου (από το παγκόσμιο συνέδριο των Υπάτων Συμβουλίων στη Λωζάνη τον Σεπ. 1875 έως αυτό των Υπάτων Συμβουλίων του Α∴Α∴Σ∴Τ∴ στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας τον Νοέμβριο 2008):

Αρχή 1η

Ο Α∴Α∴Σ∴Τ∴ μέσα από την πνευματική του διάσταση προσφέρει σε άνδρες που το επιζητούν μια αρμονική ανάπτυξη που θα επιτρέπει να δρουν ευεργετικά προς τον αμύητο κόσμο και εν γένει την ανθρώπινη κοινωνία, με σκοπό τον αγώνα κατά της άγνοιας κάθε μορφής, με αρχές : α) υπακοή στους νόμους, β) έντιμη ζωή, γ) άσκηση δικαιοσύνης, δ) αγάπη, ε) εργασία ως πρώτιστο καθήκον για την ευημερία της ανθρωπότητας, στ) χειραφέτηση των ανθρώπων, προοδευτική και ειρηνική (Λωζάνη 1875) . Οι νέοι, που έχουν την επιθυμία της δημιουργίας κατά την διάρκεια της ζωής τους, θα βρούν στο χώρο αυτόν πεδίο ανάπτυξης δυνατοτήτων προσέγγισης απαντήσεων στα θεμελιακά ερωτήματά τους. Κατά συνεκδοχή αυτών, επισημαίνεται ότι έργο του Α∴Α∴Σ∴Τ∴ είναι να ενδυναμώνει τους χαρακτήρες, να σταθεροποιεί προσωπικότητες και να διεγείρει συνειδήσεις.  Ως εκ τούτων, δεν χρειάζεται ευρύτερη δημοσιοποίηση της παρουσίας του, ιδίως αφής όλες οι προσπάθειες μείζονος εξωτερίκευσης του Τύπου απέτυχαν, δημιούργησαν αντιδράσεις εχθρότητας και διατάραξαν την γαλήνη του Τύπου (Αθήνα 2001).

Αρχή 2η

Ο Τεκτονισμός του Α∴Α∴Σ∴Τ∴ βασίζεται στον ανοικτό και α-δογματικό χαρακτήρα της πνευματικότητας του θεσμού και στη μυητική πρόοδο, η οποία είναι μια πνευματική αναζήτηση, που στηρίζεται στην επίκληση μιας Δημιουργού Αρχής υπό το όνομα Μ∴Α∴Τ∴Σ∴ (Αθήνα 2001, Βελιγράδι 2003).

Αρχή 3η

Η αναζήτηση της Αλήθειας δεν υπόκειται σε φραγμούς ή δογματικές θέσεις, πράγμα που θέτει το δικαίωμα και την υποχρέωση αφενός της ερμηνείας της έννοιας του Μ∴Α∴Τ∴Σ∴ και των συμβόλων κατά συνείδηση και αφετέρου της ανοχής των ετέρων δοξασιών και των ιδεών εκάστου. Η μυητική πρόοδος εκλαμβάνεται και ασκείται μέσα στα πλαίσια του σταθερού σεβασμού των αξιών της καθαρής και αυθεντικής Παράδοσης του Τύπου. Κάθε μυητικό στάδιο πρέπει να επιτρέπει την ανακάλυψη της πατρότητας της Παράδοσης μέσα από την ερμηνεία των μύθων και των συμβόλων. Καμία μυητική πρόοδος και καμία μύηση διακεκριμένως δεν είναι έγκυρη και ισχυρή εάν δεν εκτελείται από Κανονική Τεκτονική Αρχή υποκείμενη σε Κανονικό Ύπατο Συμβούλιο. Ο σεβασμός της μυητικής προόδου επιβάλλει αναγκαίως α) να επαγρυπνούμε για την διαφύλαξη και διατήρηση των Τυπικών, που βασίζονται στις Θεμελιώδεις Αρχές και στις αυθεντικές πηγές του Τύπου και στο σεβασμό των παραδόσεών του και των εξουσιών του κυρίαρχου Υπάτου Συμβουλίου, έτσι ώστε η ενότητα του Τύπου να μη συγχέεται με την ομοιομορφία, β) να εκτελούνται κατά τρόπο πλήρη και τέλειο τα Τυπικά, που αποτελούν το συμβολικό και μυθολογικό όχημα και προσφέρουν στην μύηση την πνευματική της αξία, γ) να συμμετέχει ο υπό μύηση ενεργά στην διαδικασία κατά το Τυπικό, προκειμένου να βιώσει προσωπικά και απολύτως κάθε στάδιο αυτής της προόδου. Η μυητική πρόοδος είναι μία αργή πορεία προσωπικής και συλλογικής οικοδόμησης του Τέκτονα μέσα από την σταδιακή αφομοίωση της Διδασκαλίας κάθε βαθμού. Η μυητική πρόοδος οφείλει συνεπώς να οργανώνεται με τρόπο προοδευτικό (με τουλάχιστον μία μύηση καθ΄εκάστην τάξιν των φιλοσοφικών βαθμών) και ένα ρυθμό κατάλληλο για την επίτευξη της πνευματικής και ηθικής εξέλιξης του Τέκτονα ανάλογης με την ικανότητά του αφομοίωσης, προκειμένου να γίνει δεκτός στον ανώτερο βαθμό. Η συμμετοχή του Τέκτονος σε αυτή τη μυητική προοδευτική διαδικασία επιβάλλει κανόνες συνέπειας και τάξης προς το Τάγμα, όπως επίσης και τον σεβασμό προς τους όρκους. Η μυητική πρόοδος δεν υπάρχει μόνον για τον Τέκτονα ή για το Τάγμα, οδηγεί τον Τέκτονα να δρα μέσα στην κοινωνία, να ασκεί το καλό εν γένει και την δικαιοσύνη και να εργάζεται χωρίς όρια για την πρόοδο και την ευτυχία της ανθρωπότητας (Γάνδη 1998).

Αρχή 4η

Αι μεν Τεκτονικές εργασίες ανοίγουν υπό την επίκληση «Εις Δόξαν του Μεγάλου Αρχιτέκτονος του Σύμπαντος», με ανοικτόν επί του Βωμού των Όρκων τον Τόμον του Ιερού Νόμου (ως τόμος εδώ εννοείται σε αναφορά με τα Τυπικά του Α∴Α∴Σ∴Τ∴ η Βίβλος, αδιαφόρως θρησκευτικότητας περιεχομένου), τα δε Τεκτονικά σώματα λειτουργούν με εμβλήματα «η τάξις εκ του χάους» & «ο Θεός και το Δίκαιό μου» και σε αναφορά προς τα Ιδρυτικά Κείμενα (Συντάγματα και Κανονισμοί του 1762 και Μεγάλα Συντάγματα του 1786) και την αυθεντική Παράδοση του Τύπου. Κατά συνέπειαν, ο Τεκτονισμός Α∴Α∴Σ∴Τ∴ παραμένει αμιγής (υπό την έννοια ότι μέλη του Τύπου και παρόντες στις κανονικές Τεκτονικές Εργασίες εν Στοά είναι μόνον άνδρες) και αποκλείονται οι πολιτικές και θρησκευτικές συζητήσεις και διενέξεις στα τεκτονικά εργαστήρια (Παρίσι 1996, Γάνδη 1998, Αθήνα 2001).

Αρχή 5η

Διευκρινίζεται ότι οι όρκοι που δίδονται κατά τις διαδοχικές μυήσεις είναι αποκλειστικώς και μόνον φύσεως διοικητικής και μυητικής και συνεπώς κανένας από αυτούς τους όρκους δεν περιορίζει την ελευθερία, την κοινωνική, επαγγελματική, πολιτική ή θρησκευτική του Τέκτονα που τους δίνει και έτσι αυτός διατηρεί όλα τα απαράγραπτα και απαραβίαστα δικαιώματά του, του ελεύθερου πολίτη, όπως προβλέπονται στο εκάστοτε Σύνταγμα της Πολιτείας του,  τις Διεθνείς Συνθήκες και τα κοινωνικά ήθη (Παρίσι 1929).

Αρχή 6η

Τα Τεκτονικά σώματα του Α∴Α∴Σ∴Τ∴ χωρίζονται διοικητικά σε δύο τελείως ανεξάρτητα μεταξύ τους σώματα, τις Μεγάλες Στοές (1-3ο) με επικεφαλή τον Μεγάλο Διδάσκαλο, και τα Ύπατα Συμβούλια (4-33ο) με επικεφαλής τον Ύπατο Μεγάλο Ταξιάρχη. Τα Ύπατα Συμβούλια απέχουν από οποιαδήποτε νομοθετική, οργανωτική ή διοικητική παρέμβαση στις Μεγάλες Στοές, όμως οι Τέκτονες που ανήκουν σε Φιλοσοφικά Εργαστήρια 4 ο έως και 33 ο πρέπει να είναι οπωσδήποτε κανονικά μέλη Συμβολικών Στοών, επισημαίνοντας ότι μία από τις πλέον σημαντικές αποστολές των μελών των φιλοσοφικών εργαστηρίων είναι η υπεράσπιση, διατήρηση και εξάπλωση του εσωτερισμού στον Ελευθεροτεκτονισμό (Λωζάνη 1875, Παρίσι 1929).

Αρχή 7η

Το ιδανικό της ενότητας του Α∴Α∴Σ∴Τ∴ και η πορεία προς ομογενοποίηση της μυητικής πρακτικής μέσω της αποδοχής κοινών τυπικών από όλα τα Ύπατα Συμβούλια του Τύπου (Σάο Πάολο 2008), δεν καταργεί τον σεβασμό της ανεξαρτησίας, της κυριαρχίας και της εθνικής ευαισθησίας κάθε Δικαιοδοσίας (Παρίσι 1996).

Εν Αν∴ Αθ∴ Μαρτ. 2009
Με την συναίνεση του Υ∴Μ∴Τ∴
Ο  Μ∴Κ∴-Γ∴Γ∴Ι∴Α∴
Π. Θαλάσσης