Μεγάλη Στοά της Ελλάδος του Αρχαίου & Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου
ΕΙΣΔΟΧΗ

Συνέντευξη του Μεγάλου Διδασκάλου στο tektonismos.blogspot.gr – Νοέμβριος 2017

Μεγάλε Διδάσκαλε θα ήθελα να μας πείτε τι είναι αυτό που σας οδήγησε να ασχοληθείτε με τον τεκτονισμό ;

Από νεαρός ασχολιόμουν με πολλά. Όχι μόνο τα επαγγελματικά που ως νέος δικηγόρος και οικογενειάρχης ήσαν ιδιαίτερα πιεστικά, αλλά και με συνεχή δραση πολιτική και κοινωνική, συμμετέχοντας και συνιδρύοντας συλλόγους και ομάδες κυρίως εθελοντισμού, αιμοδοσίας και κοινωνικής αλληλεγγύη. Όλα αυτά είχαν κατακλύσει την καθημερινότητά μου.

Όμως ένοιωθα ότι έλειπε από την καθημερινότητά μου η πνευματική  εσωτερικότητα και η ουσιαστική και συστηματική ενασχόληση με το ανθρώπινο και κοινωνικό είναι. Ένοιωθα ατελής. Αναζήτησα αντικείμενο μέχρι που  διασταυρώθηκε ο δρόμος μου με αυτόν του τεκτονικού γίγνεσθαι. Το έψαξα και θεώρησα  ότι μπορεί αυτό ακριβώς να χρειαζόμουν. Διάλεξα ένα μικρό τεκτονικό σώμα που διακήρυσσε την πνευματικότητα και την δημοκρατικότητα, πιστεύοντας ότι εκεί θα πρυτάνευαν οι αρχές και η ουσιαστική αδελφοσύνη. Έτσι εισήλθα στον Αρχαίο και Αποδεδεγμένο Σκωτικό Τύπο και εργάσθηκα για αυτόν, τους αδελφούς και …εμένα. Δεν το μετάνιωσα.

Ποτέ μυηθήκατε και ποια είναι η μέχρι σήμερα τεκτονική σας πορεία;

 Το 1991 στην Αθηναϊκή Στοά ΠΛΑΤΩΝ, μία νέα τότε  Στοά. Οι περισσότερες μακροχρόνιες φιλικές σχέσεις μου μέχρι σήμερα πήγασαν από την Στοά αυτήν. Οι αδελφοί με τίμησαν με διάφορα τεκτονικά αξιώματα, μέχρι αυτό του Σεβασμίου της επί έξι χρόνια. Οι αδελφοί με εξέλεξαν στο Συμβούλιο της Μ. Στοάς, ως Μ. Ρήτορα και μετά Α’ Μ. Επόπτη. Παράλληλα έτυχα της τιμής να εισέλθω στα Φιλοσοφικά Εργαστήρια όπου μου ανατέθηκαν καθήκοντα Προέδρων Φιλοσοφικών Εργαστηρίων, ενώ ο τότε Υ.Μ.Τ., εξαίρετος άνθρωπος και Τέκτονας, με έφερε σταδιακά στον βαθμό του Υπάτου Μεγάλου Γενικού Επιθεωρητή (33ο). Κατόπιν μου ανέθεσε τα καθήκοντα του Μ. Καγκελαρίου – Μ. Γ. Γραμματέα του Υπάτου Συμβουλίου που διαχειρίσθηκα μέχρι το τέλος του 2016, οπότε παραιτήθηκα  για να θέσω υποψηφιότητα για το Αξίωμα του Μ. Διδασκάλου Θεώρησα ότι έπρεπε να παραιτηθώ για λόγους αρχής, δηλαδή και για να υπάρχει απόλυτη ισότητα μεταξύ εμού και του οποιουδήποτε άλλου πιθανού υποψηφίου και για να μη παραβιάζεται η θεσμικά επιβαλλόμενη απόλυτη διάκριση μεταξύ Μεγάλης Στοάς και Υπάτου Συμβουλίου. Και δεν υπήρχε θέμα με τον Μεγάλο Διδάσκαλο που μέχρι τότε είχαμε συνεργαστεί αρμονικά, καθώς συμπλήρωνε την δεύτερη θητεία του και σύμφωνα με το Σύνταγμα μας δεν είχε το δικαίωμα να διεκδικήσει και τρίτη εκλογή, είχαμε μάλιστα συζητήσει σχετικά και συναινετικά.

Τελικώς,  κατά την  Γενική Συνέλευση  της 17ης Φεβρουαρίου 2017, που συγκλήθηκε σύμφωνα με την παράδοση του Τύπου και το Σύνταγμα,από την απόλυτη πλειοψηφία Μεγάλων Αξξιωματικών, Σεβασμίων και Εποπτών (δηλαδή των κατά το Σύνταγμα αντιπροσώπων των Στοών και εκλεκτόρων),   με εκπροσώπηση περί του  85% των αδελφών, εκλέχθηκα Μέγας Διδάσκαλος της Μεγάλης μας Στοάς. Της Μεγάλης μας Στοάς η οποία είναι η μόνη που ασκεί κατά την παράδοση τον Τύπο, όπως αυτός διαμορφώθηκε μετά την ίδρυση του Τεκτονισμού στην Ελλάδα μας και στις αρχές του 20ου αιώνα. Τα καθήκοντα του αξιώματος αυτού ασκώ μέχρι σήμερα με την αμέριστη συμπαράσταση όλων των ευόρκων, παλαιών και νέων αδελφών.

Πρόσφατα υπήρξαν κάποιες αναταράξεις στη Μεγάλη Στοά της οποίας έχετε εκλεγεί Μεγάλος Διδασκάλος. Υπήρξε θα λέγαμε μία μίνι διάσπαση στις τάξεις της Μεγάλης Στοάς του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου καθώς εξ όσων γνωρίζουμε η πλειοψηφία ακολούθησε την πορεία που πήρατε κι εσείς. Θέλετε να μας ενημερώσετε για τα γεγονότα αυτά ;

Kατ’ αρχάς να ξεκαθαρίσω ότι δεν υπάρχει σχίσμα ή διάσπαση, αφού δεν έλαβε χώρα διαφωνία περί τα θεσμικά και τα στοιχεία του Τύπου ή του Σώματος, ή τα εν ενεργεία πρόσωπα ή τα αξιώματα ή πάντως την ερμηνεία των κανόνων ή όρων λειτουργίας μας, ή γενικά το Σύνταγμα.

Περαιτέρω, να τονίσω ότι ο κανονικός Σκωτικός Ελευθεροτεκτονισμός, παγκοσμίως, διοικείται με νόμιμες κατά τα καταστατικά του κείμενα  αποφάσεις της δημοκρατικά και πλειοψηφικά  εκλεγμένης ηγεσίας του και σύμφωνα με το «Σύνταγμά» του οικείου τεκτονικού Σώματος, που μαζί με τα Τυπικά περιέχουν και αποδίδουν την Παράδοσή του. Καθιέρωσε την λογική και πρακτική αυτή, δηλαδή την συντεταγμένη τάξη, στην οργάνωση, λειτουργία και διοίκησή του, όταν στον πλανήτη μας υπήρχαν μόνο δεσποτείες και είναι υπερήφανος για τη συμβολή του στην επικράτηση της δημοκρατίας με ιδέες και αγώνες, εδώ και τρεις αιώνες . Αυτή η δημοκρατικότητα είναι και βασικό διακριτικό γνώρισμα και αξίωση κανονικότητας του Σκωτικού Τύπου. Κάθε  λοιπόν προσπάθεια χειραγώγησης των αρχών του και επιβολής «φωτισμένης» ή μη δεσποτείας από οποιονδήποτε, τον καθιστά έκπτωτο από κάθε τεκτονική ιδιότητα και αξίωμα, αποβλητέο ως τέκτονα και διαγραπτέο αδελφό, σύμφωνα με τις αρχαίες μας παραδόσεις, συνοδοιπόρο των ορκισμένων εχθρών της αδελφότητας, όσων με τις αμφισβητήσεις της νομιμότητας, την υπεροψία, την μεγαλομανία  και τις μεγαλοστομίες τους οικοδόμησαν  Άουσβιτς.

Τι συνέβη τελικά;  Απλά τα πρόσωπα της προηγούμενης ηγεσίας, λειτουργώντας ως παρέα  και μην θέλοντας να παραδώσουν την ηγεσία,  παρεβιασαν τις πλέον βασικές αρχές του Συντάγματος μας και παραδόσεις του θεσμού, αυτές περί ορισμού της ηγεσίας και περί λήψης αποφάσεων και λειτουργίας των Οργάνων.

Θέλησαν να καθιερώσουν ένα προσωποπαγές και παρεΐστικο σύστημα αγνοώντας και αντιστρατευόμενοι την βούληση των αδελφών, των Οργάνων και τις αρχές της πλειοψηφίας, αρνούμενοι να συγκαλέσουν Γενική Συνέλευση και στη συνέχεια να παρασταθούν σε αυτή.

Όπως γίνεται πλέον αντιληπτό, αυτά δεν συνιστούν διάσπαση αλλά απλά έξοδο και αποβολή των αντικανονικώς και αντισυνταγματικώς ενεργησάντων. Δείτε για παράδειγμα στην αρχαία μας Δημοκρατία αλλά και στα σύγχρονα κράτη. Η καταδίκη και η  εξορία των επικίνδυνων για την Πολιτεία και την Δημοκρατία δεν σήμαινε ποτέ διχοτόμηση ή σχίσμα για το Κράτος και την κοινωνία. Το ίδιο και για κάθε πραξικόπημα και συνομωσία κατά οργανωμένης Πολιτείας, και στην εποχή μας,  αντιμετωπίζεται και τιμωρείται ως έγκλημα και ποτέ δεν βλέπεται ως σχίσμα της Πολιτείας.

Με τις πράξεις τους οι συγκεκριμένοι ελάχιστοι αδελφοί αυτοεξήλθαν από τον Θεσμό του ΑΑΣΤ της Ελλάδος και αφού είχε λήξει η θητεία τους, αυτόματα εξέπεσαν από τα αξιώματα στα οποία τους είχαν εκλέξει κάποτε οι αδελφοί.

Δεν πρόκειται λοιπόν παρά  για μια παρέα παραβατών του Συντάγματος και των Τυπικών μας πρώην αδελφών, άρα ατάκτων πλέον, ότι κι εάν οι ίδιοι λέγουν.

Μπορείτε να μας περιγράψετε διαδικαστικά τα γεγονότα που οδήγησαν στην εξέλιξη που αναφέρατε και στην εκλογή σας;

Σύμφωνα με το Σύνταγμα μας, το Συμβούλιο της Μεγάλης Στοάς εκλέγεται για τρία χρόνια και οι εκλογές ορίζεται να γίνουν από 15 Ιανουαρίου έως 15 Φεβρουαρίου. Ο Μέγας Διδάσκαλος οφείλει να συγκαλέσει το Συμβούλιο της Μεγ. Στ., αυτό να ορίσει ημερομηνία εκλογών και ο Μεγ. Διδ. να εκδώσει διάταγμα υλοποίησης αυτής της απόφασης, προκειμένου να υποβληθούν υποψηφιότητες τουλάχιστον ένα μήνα πριν τις ορισμένες εκλογές. Ο δε Μεγ. Γραμματέας εντός του προηγουμένου Δεκεμβρίου καταρτίζει κατάλογο εκλεκτόρων που γνωστοποιεί στις Στοές, με συναίνεση του Μεγ. Διδασκάλου. Ώστε, το διάταγμα των εκλογών  θα έπρεπε να εκδοθεί από τον Μεγ. Διδ. μέχρι την 15η Ιανουαρίου το αργότερο κατά το Σύνταγμα, ενώ σύμφωνα με τον χρόνο λήξης της θητείας του στις 26 Ιανουαρίου 2017, θα έπρεπε συνταγματικά, δεοντολογικά και λογικά να το είχε εκδώσει το αργότερο μέχρι την 26η Δεκεμβρίου 2016.

 Δυστυχώς ο πρώην Μέγας Διδάσκαλος, με την θεσμικά και ηθικά ανεπίτρεπτη παρότρυνση του τότε Υπάτου Μεγάλου Ταξιάρχη και  ελάχιστων ακόμη παλαιών αδελφών, διαβλέποντας ότι ο εκλεκτός τους, βιολογικός αδελφός του Υ.Μ.Τ. και παλαιόθεν μέλος της συγκεκριμένης συντροφιάς τους, δεν θα είχε την υποστήριξη της πλειοψηφίας των εκλεκτόρων, κάτι που θα τους στερούσε τον έλεγχο της κατάστασης και πορείας του Τεκτονικού Σώματος,  εκμεταλλευόμενος την ανοχή και τον σεβασμό των αδελφών προς το αξίωμά του δεν συγκάλεσε όπως όφειλε Μεγάλο  Συμβούλιο  και  (ή έστω) Γενική Συνέλευση παρότι επανειλημμένα από πληθώρα Μ. Αξιωματικών, Σεβασμίων και πολλών άλλων αδελφών του ζητήθηκε. Αντιθέτως συνέπραξε με τους προαναφερόμενους αφενός σε αγώνα σπίλωσης εμού, που ήμουν ο μόνος που είχα καταθέσει τυπικά, από τον Σεπτέμβριο 2016, δήλωση υποψηφιότητας για Μεγ. Διδ., αφού παραιτήθηκα από Μεγ. Καγκελάριος του Υ.Σ. ακριβώς για αυτό, αφετέρου σε σύντονη μαζί τους προσπάθεια χειραγώγησης της βούλησης των αδελφών υπέρ του «δικού τους» ανθρώπου, ο οποίος δεν υπέβαλλε καν δήλωση υποψηφιότητας.

Τέλος προσπάθησε με πραξικοπηματικές και απολύτως αντικανονικές ενέργειες να αλλοιώσει τον κατάλογο των εκλεκτόρων. Δηλαδή με αναδρομική ίδρυση ψευδεπίγραφων και ανυπόστατων Στοών και το κυριότερο εκδίδοντας απολύτως μόνος του απόφαση για θέση σε αργία Στοών και αδελφών εκλεκτόρων δίχως να έχει τέτοιο δικαίωμα-αρμοδιότητα. Εν τέλει, παραβαίνοντας και την τελευταία δέσμευση σε εμένα προσωπικά, αρνήθηκε με δικό του έγγραφο, δήθεν «απόφαση», να συμμορφωθεί με το Σύνταγμα που είχαμε όλοι ορκισθεί να τηρούμε και ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΜΕ, και τις εκλογές!

Αφού πλέον είχαν  εξαντληθεί όλα τα χρονικά περιθώρια και τα μέσα πειθούς του Μεγ. Διδ. (και της παρέας του), για να εκτελέσει το καθήκον του κανονικά, η απόλυτη πλειοψηφία των Μεγάλων Αξιωματικών, των Σεβασμίων και των Εποπτών των Στοών μας συγκάλεσαν τη Γενική Συνέλευση, που είναι το κυρίαρχο Όργανο κατά το Σύνταγμά μας. Ενημερώθηκαν απαξάπαντες οι αδελφοί για αυτήν και για τους λόγους και τις αιτίες που οδήγησαν σε αυτήν.

Ενημερώθηκαν αναλυτικά και τεκμηριωμένα για τις συγκεκριμένες παραβάσεις και ανομίες των προαναφερθέντων αδελφών, που εκμεταλλευόμενοι τα αξιώματα που τους εμπιστεύτηκαν αδελφοί, καταστρατήγησαν την Συνταγματική τάξη, αντιστρατεύθηκαν τους όρους Κανονικότητας του Α.Α.Σ.Τ. και οδήγησαν την αδελφότητα σε αδικαιολόγητη αναστάτωση. ΟΙ άνθρωποι αυτοί, συνεχίζοντας την αντιθεσμική τους στάση απαξίωσαν να έλθουν στην Γ.Σ. και μάλιστα εξέδωσαν -πάλι μόνοι τους- και διάταγμα διαγραφής των αδελφών που θα έρχονταν! Αυτά όλα έγιναν μομφή εναντίον τους στην Γενική Συνέλευση, κατά το Σύνταγμα. Με ομοφωνία των μελών της Γενικής Συνέλευσης, ανεστάλησαν τα Τεκτονικά δικαιώματα των ως άνω υπαιτίων της αταξίας, μέχρι την τελεσίδικη απόφαση της αρμόδιας ολομέλειας του νέου Συμβουλίου της Μεγάλης Στοάς. Παρενθετικά αναφέρω εδώ ότι το Συμβούλιο  τελικά, με ομοφωνία,  τους διέγραψε από τις τάξεις της Μεγάλης Στοάς του Α.Α.Σ.Τ. Ελλάδος για όλους τους λόγους που  κατηγορήθηκαν σύμφωνα με το ισχύον Σύνταγμα – Γενικό Κανονισμό του 1970 και τις συνεχείς αντιτεκτονικές και μάλιστα αξιόποινες κατά το ποινικό δίκαιο της Πατρίδας μας ενέργειες.

Προηγουμένως και πρέπει να τονισθεί, το Μεγάλο Συμβούλιο εξάντλησε κάθε περιθώριο υπομονής ευελπιστώντας ότι η πρώην ηγεσία και ο περίγυρός της θα συνετισθούν και θα επανασυνταχθούν με τον κορμό της Μ.Στοάς μας.

Ιδίως αφού τους επισημάνθηκαν με τον πλέον έγκυρο και έντονο τρόπο όλες οι πράξεις και παραλείψεις τους οι αντίθετες προς το Σύνταγμα και την κανονικότητα και την παράδοση του Τύπου . Αυτές άλλωστε ήταν και οι αιτίες και βάσεις της καταγγελίας της οικείας εταιρείας που κάλυπτε την τεκτονική μας οντότητα,  που έτσι οδηγήθηκε σε λύση κατά το καταστατικό της και θα έπρεπε να εκκαθαρισθεί.

Ήταν όμως μάταιο. Αυτοί προτίμησαν τις συκοφαντίες, τις ανόητες ψευδολογίες, τους απάδοντες σε αλήθεια και ηθική και τεκτονικό πνεύμα λιβέλλους, τις αντισυνταγματικές και ποινικές αυθαιρεσίες. Μεταξύ αυτών η δόλια και λάθρα αντικατάσταση των κλειδαριών του κτιρίου μας (στο οποίο εγώ προσωπικά έφερα το τάγμα) η παρακράτηση όλων των πραγμάτων (που βέβαια δεν τους ανήκαν) και όλων των ειδών μας εκεί, και η με ποικιλία τρόπων προσπάθεια παραπλάνησης ή εφέλκυσης είτε υποψηφίων, είτε αδελφών, αδαών ή εύπιστων ή φιλόδοξων κ.λ.π.. Έτσι προσπαθούν να διατηρηθούν στον τεκτονικό χώρο ως δήθεν τεκτονικό σκωτικό σώμα, εκμεταλλευόμενοι ακριβώς το παρελθόν και το site του Τάγματος, όσο και τα λήξαντα αξιώματα που εμείς, το σώμα του Α.Α.Σ.Τ. τους είχαμε αναθέσει. Έτσι προσπάθησαν να εμβάλουν και εμπόδια στις σχέσεις με την Confederation στη Γ,Σ, του Παρισίου. Ματαιοπονούν. Όμως οι αδελφοί εντός και εκτός Ελλάδος γνωρίζουν και τα πρόσωπα και τις καταστάσεις και πράττουν όπως η κανονικότητα του Τύπου και η δημοκρατικότητα του Σκωτικού Τύπου ορίζει. Περισσότερα μπορείτε να πληροφορηθείτε στα δελτία Τύπου περί των γεγονότων αυτών στον ιστότοπό μας (www. aasr-greece.gr) και βέβαια αυτά όλα τεκμηριώνονται στα αντίστοιχα επίσημα έγγραφα, όπως της Μεγάλης Στοάς, το προαναφερόμενο εξώδικο και το αρχείο εταιρειών του Πρωτοδικείου.  

Το πάθος των αδελφών για την Κανονικότητα και η αλήθεια των γεγονότων απεδείχθησαν από την ομοφωνία με την οποία ελήφθησαν οι αποφάσεις στην Γενική Συνέλευση της 17ης Φεβ. 2017 κατά πιστή εφαρμογή του Συντάγματος και η περί όλων αυτών τελικά παμψηφεί ληφθείσα Διακήρυξη που έχει ήδη δημοσιευθεί (και στον ιστότοπό μας : www. aasr-greece.gr) .

Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι  εμείς, οι αδελφοί οι σεβόμενοι την τεκτονική ιδιότητα και το κοινό τεκτονικό παρελθόν, αποφασίσαμε  να μην προβούμε σε καμία απολύτως νομική ενέργεια εναντίον αυτών των ατόμων, εκτός βέβαια από την καταγγελία για την λύση της εταιρείας που εκπροσωπούσε νομικά το Τάγμα, αφού είχαν παραβιάσει κάθε αρχή και κανόνα και του Τύπου και της εταιρείας και εύλογα δεν υπήρχε πεδίο και τρόπος συλλειτουργίας.

Και φροντίσαμε να συνεχίσουμε την τεκτονική πορεία του Τάγματος του ΑΑΣΤ με κύριο εφόδια την παράδοση μας, την κανονικότητα και συνταγματική νομιμότητά μας, την απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των εύορκων αδελφών και την βούληση να αφήσουμε πίσω μας και στη κρίση της Ιστορίας όλα και όλους που πλήγωσαν εμάς και το Τάγμα..

Ευτυχώς την επόμενη κιόλας ημέρα αφότου στερηθήκαμε έτσι δόλια και αθέμιτα την στέγη μας, αδελφοί άλλων ταγμάτων, με τους οποίους τυπικά δεν είχαμε καμία σχέση, άνοιξαν τις στοές τους για να φιλοξενηθούμε και μας προσέφεραν τα απαραίτητα εργαλεία καθώς δεν είχαμε οτιδήποτε τότε.

Έτσι αποδεικνύεται και η αποστέρησή μας από τα τεκτονικά εργαλεία και υλικά μας, που κατακρατήθηκαν από τους  “αχρείους εταίρους” όπως τεκτονικά και συμβολικά λέγεται. Πως; Είναι γνωστό ότι στον Σκωτικό Τύπο και στις συμβολικές Στοές χρησιμοποιούμε κόκκινα περιζώματα αντί των κυανών. Όμως όλα τα κόκκινα περιζώματα κατακρατήθηκαν αυθαίρετα και παράνομα στο παλιό κτίριο. Αλλά εμείς δεν μείναμε ούτε μια ημέρα «άστεγοι» και «γυμνοί» αφού «ξένοι» αδελφοί μας προσέφεραν τα δικά τους κυανά. Είναι αδελφοί Τάγματος με το οποίο δεν είχαμε ούτε έχουμε επίσημα σχέσεις. Είναι όμως στην πράξη και “αποδεδειγμένα” αληθινοί αδελφοί τέκτονες και οφείλω να το αναφέρω,  της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος και του Υπάτου Συμβουλίου που είναι συνδεδεμένο με αυτήν.  Προς τιμήν λοιπόν της βοήθειάς τους, αλλά και επιστροφής στη Παράδοση του «κυανού Τεκτονισμού», αποφασίσαμε πλέον να υιοθετήσουμε στις συμβολικές μας Στοές κυανά περιζώματα διατηρώντας το «ερυθρό»,  ως ανάμνηση του παρελθόντος μας, μόνο για τον Σεβάσμιο κάθε στοάς.

Καταληκτικά, εμείς, η απόλυτη πλειοψηφία των αδελφών που εκφράσθηκε μέσα από την Γ.Σ. της 17ης Φεβ. 2017, είμαστε η μοναδική στην Ελλάδα παραδοσιακή και κανονική ΜΕΓΑΛΗ ΣΤΟΑ του ΑΡΧΑΙΟΥ ΑΠΟΔΕΔΕΓΜΕΝΟΥ ΣΚΩΤΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ, που λειτουργεί σύμφωνα με το Σύνταγμα του Τύπου στην Ελλάδα, που ισχύει από το 1972 και με βάση αυτό αναγνωρίσθηκε από την Μ. Στοά της  Γαλλίας και έτσι εντάχθηκε στην οικεία Συνομοσπονδία.

Ουδέν άλλο αληθεύει!

Λένε ότι μετά την εκλογή σας ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία της Μ.Σ. Θα θέλατε να μας μιλήσετε λίγο για το όραμά σας;

Η Μεγάλη Στοά της Ελλάδος του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου έζησε  τα τελευταία χρόνια, με απόφαση της προηγούμενης ηγεσίας, σε πλήρη εσωστρέφεια και με έλλειψη κάθε επικοινωνίας με αδελφούς πέραν του Τάγματός μας, γεγονός που οδήγησε σε ουσιαστική απομόνωση από την κοινωνία και το Τεκτονικό περιβάλλον, καθιστώντας στείρο κοινωνικά το Τεκτονικό έργο των Στοών μας, παρά τις φωνές νεότερων αδελφών και Μεγάλων Αξιωματικών προς την αντίθετη κατεύθυνση, η δε μυσταγωγική διαδικασία και το μυσταγωγικό πνεύμα δεν έχουν αξία εάν δεν εκδηλωθούν κοινωνικά, όπως τα τυπικά σαφώς προτρέπουν, άλλωστε πως αλλιώς θα επιτευχθεί η συμβολή στην ανέλιξη της ανθρωπότητας, τον μείζονα σκοπό του Τεκτονισμού;

Το νέο Συμβούλιο της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος και εγώ προσωπικά ενδιαφερόμαστε και όπως προγραμματικά δηλώθηκε στη Γενική Συνέλευση, δεσμευθήκαμε για την αλλαγή αυτής της άγονης, αναχρονιστικής  και τελικά κατ’ ουσίαν αντιτεκτονικής νοοτροπίας.

Γνωρίζετε βέβαια ότι η επισκεψιμότητα και η αποδεξιμότητα των αδελφών  είναι οροθέσιο και όρος τεκτονικής κανονικότητας. Δεν δικαιούται δηλαδή ο οποιοσδήποτε στο όνομα της όποιας ιδέας του να απαγορεύει τις επισκέψεις. Αυτό όποτε συνέβη οδήγησε σε μορφώματα του τύπου της Ιταλικής P2.

Ο Τεκτονισμός δεν ασκείται μέσα σε ένα γραφείο και εκπέμποντας κορώνες σε φιμωμένους ή ανενημέρωτους αδελφούς.

Η αδελφότητα αναπτύσσεται με ελευθερόφρονες αδελφούς, ελεύθερες από κάθε δεσποτεία Στοές και στο ευρύ πεδίο πέραν των εντός της στοάς τυπικών εργασιών, και βέβαια μέσα από τα διεθνή fora των αδελφών, τις επαφές και τις συνέργειες τους, σε πνεύμα αμοιβαίου σεβασμού και ειλικρίνειας. Και βέβαια η ελεύθερη στοά είναι επίσης οροθέσιο κανονικότητας και μάλιστα η πλήρης διατύπωση είναι “τέκτων ελεύθερος σε στοά ελεύθερη”.  
Έτσι, στην ανασυντακτική Γενική Συνέλευσή μας της 17ης Φεβρουαρίου 2017 τέθηκαν και εγκρίθηκαν τα σχέδια και οι στόχοι στο πλαίσιο της νέας διοίκησης της Μεγάλης Στοάς μας. Θα μπορούσαν να συνοψισθούν στο τετράπτυχο «ανάπτυξη, τάξη, εκσυγχρονισμός και κοινωνικότητα».

Επεξηγώ: (I) Ανάπτυξη σε αριθμούς και επίπεδο πνευματικότητας στις εργασίες των εργαστηρίων μας, (II) Τάξη στη λειτουργία και Οργάνωσή μας σύμφωνη με το Σύνταγμά μας και την βάση του, την Παράδοση του Σκωτικού Τύπου, (III) Εκσυγχρονισμός των δομών και των διαδικασιών της οργάνωσής μας σύμφωνα με τις συνθήκες της εποχής και την δημοκρατικότητα του Σκωτικού Τύπου και (IV) Κοινωνικότητα, τελειώνοντας την εσωστρέφεια και τον απομονωτισμό των ημερών της προηγούμενης ηγεσίας, και εξωτερικευόμενοι στη κοινωνία μας, αλλά και στον διεθνή Τεκτονικό Κόσμο, με σταθερές και αδιαπραγμάτευτες βάσεις την Πνευματικότητα και τον Ανθρωπισμό, σε κάθε επίπεδο, δράση και σχέση, σύμφωνα με τον σκοπό και την παράδοση του τεκτονικού θεσμού.

Με άλλα λόγια, εμείς, ως Μεγάλη Στοά Ελλάδος του Αρχαίου Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου, συνεχίζουμε μεν την πορεία που χαράχθηκε από άξιους και αφοσιωμένους στη παράδοση και στους ορισμούς της κανονικότητας αδελφούς, έχοντας όμως ανοικτές τις πόρτες μας στους προβληματιζόμενους καλοπροαίρετους και ειλικρινείς ανθρώπους, απαγκιστρωμένοι από τα βάρη, τις προσωποπαγείς τακτικές και τις φατριαστικές παθογένειες του παρελθόντος. Οραματιζόμαστε για μεν την Μεγάλη μας Στοά  ένα μέλλον με εσωτερική δημοκρατική τάξη, εκσυγχρονισμό δομών και πρακτικών, ουσιαστική διεθνή τεκτονική παρουσία και εξωστρέφεια, με άνοιγμα στην κοινωνία προς όφελος τόσον των  ατόμων και ολόκληρης της κοινωνίας, όσο και του τεκτονικού θεσμού εν γένει και του ΑΑΣΤ ιδιαιτέρως, τηρητές πάντοτε της  Παράδοσης και της Ελληνικής Ιδέας, όπως και ανυποχώρητοι στην πνευματικότητα και τον  ανθρωπιστικό χαρακτήρα του Τύπου. Για δε τον Ελληνικό τεκτονισμό οραματιζόμαστε συγκλίσεις και συνέργειες προς αλληλοκατανόηση δίχως αγκυλώσεις και εγωισμούς, με αμοιβαία ειλικρίνεια και σεβασμό, για να καλλιεργήσουμε τις σχέσεις μεταξύ των ενσυνείδητων τεκτόνων, ιδίως των ομόριζων τεκτονικών Δυνάμεων, για την ενδυνάμωση του τεκτονικού ιδεώδους και Θεσμού στον τόπο μας και για την ποιοτική  εμβάθυνση της ιδιότητας και των δεσμών των εντίμων και συνεπών αδελφών, διατηρώντας βέβαια τον χαρακτήρα και την όλη δομή της η κάθε Μεγάλη Στοά · και αισιοδοξούμε για το καλύτερο για όλους. Εσείς γνωρίζετε ότι εμείς ήδη ενεργούμε συγκεκριμένα και απτά για τούτο.

Μιλήστε μας και λίγο για τον νέο Τεκτονικό Μέγαρο.

Πρόκειται για ευμεγέθες κτίριο της μεταπολεμικής Αθήνας, εξαιρετικής ποιότητας κατασκευής, με εξαιρετικά φωτεινούς και απόλυτα  κατάλληλους για τεκτονικές εργασίες και διαμορφώσιμους χώρους, που παρέχει την δυνατότητα εξυπηρέτησης όλων των αναγκών του Τάγματος. Η θέση του απέναντι σε ένα από τα μεγάλα αστικά πάρκα στο κέντρο της Αθήνας, με ανοικτό τον ορίζοντα προς την Ακρόπολη, τους λόφους των Μουσών και των Νυμφών και τον Λυκαβηττό, με συγκοινωνιακή εξυπηρέτηση προς κάθε κατεύθυνση και περιοχή της Αττικής, σε γειτονιά από τις πλέον ευχάριστες και για τον επισκέπτη και για τον κάτοικο, με όλες τις παροχές και τις εξυπηρετήσεις που θα χρειαζόταν, καθιστά το κτίριο (κτίσμα) αυτό πραγματικό «κτήριό» μας, μία πραγματικά ελκυστική εστία συγκέντρωσης για τους αδελφούς.  

Και λέω «κτήριο» και όχι «κτίριο» γιατί η λέξη «κτήριο» προέρχεται από την λέξη «οικητήριο» – «οίκος» και τούτο μας συνδέει με την αρχαία λέξη “Ναίω” που σήμαινε κατοικώ και την “Ναυς”, το πλοίο, αφού με ένα πλοίο έφτασε και ο από τους πρώτους μυητικούς μας ήρωες, ο Διόνυσος στην Αθήνα. Ναίω, ναυς και νους είναι οι ετυμολογίες του Τεκτονικού “Ναού”, του χώρου όπου θα λειτουργούν πλέον και τα σύμφωνα με την παράδοση και τις αρχές του Σκωτικού τύπου εργαστήρια μας, πραγματικές «νήες» (πλοία) μας στη ταραγμένη ζωή του ανθρώπινου είδους.

Για τούτο είναι σημαντική η καθ’ όλα ποιότητα του τεκτονικού κτηρίου.

Στο ζήτημα των διεθνών σχέσεων, που ευρίσκεται αυτή τη στιγμή η Μεγάλη Στοά;

Μαζί με την αναδιοργάνωση της Μεγάλης Στοάς μας ασχοληθήκαμε και με την αναθέρμανση των διεθνών σχέσεών μας, αφού τύχαμε της αποδοχής μας σε διεθνές επίπεδο με επίκεντρο την γνωστή σας εδρεύουσα στο Παρίσι Συνομοσπονδία των Ηνωμένων Μεγάλων Στοών (ICUGL), ενήμερη απόλυτα για τα προαναφερόμενα γεγονότα. Αυτά μας έφεραν μεν όλους μας σε δύσκολη θέση, δικαιολογημένα, ξεπεράσθηκαν δε με τις, μόνον κατόπιν προσκλήσεων, συμμετοχές μας σε πληθώρα διεθνών συναντήσεων, στη Σερβία, στο Παρίσι, στην Σλοβενία, στην Ιταλία, υπογράφοντες και νέες συνθήκες αμοιβαίας φιλίας και αναγνώρισης, όπως με Ρωσία, Ιταλία, Φιλιππίνες, ενώ υπάρχουν σχετικές επαφές με πολλές ακόμα Δυνάμεις όπως την  Ουρουγουάη, την Ρουμανία και  Βουλγαρία, την Σλοβενία, την Μολδαβία, τα Κανάρια Νησιά, από όπου έχουμε δεχθεί πληθώρα προσκλήσεων σε δικές τους εκδηλώσεις. Βέβαια ζήσαμε και δύσκολες στιγμές εξ αιτίας κακόβουλων ενεργειών και συκοφαντιών ανθρώπων του παρελθόντος μας, άλλες μας δυσκόλεψαν και ξεπεράσθηκαν, άλλες απλά ανέστειλαν εξελίξεις, όμως με θετικές για εμάς ενδείξεις και ενέργειες φίλων από τον χώρο του διεθνούς τεκτονισμού, για την πρόοδο και αυτών των σχέσεων.

Πάντως για εμάς σημασία έχει η ουσιαστική σχέση με τα τεκτονικά σώματα, η εμβάθυνση και υλοποιημένη έκφρασή τους και αυτό σταθερά επιδιώκουμε. Τα Δελτία μας Τύπου, στον ιστότοπό μας (www.aasr-greece.gr) μπορούν να ενημερώσουν ικανοποιητικά όποιους ενδιαφερθούν να μάθουν αναλυτικότερα.

Ποια είναι τα σημαντικότερα προβλήματα-παθογένειες που παρουσιάζει ο ελληνικός τεκτονισμός;

Η πολυδιάσπαση, σε συνδυασμό με την απόλυτη εσωστρέφεια έναντι της κοινωνίας. Ένα κατάλοιπο παρωχημένων ιδεών και καταστάσεων με την λόγω παλαιών αντιλήψεων περί «αναγνωρίσεων» και «υπαγωγών» απομόνωση, αν όχι αντιπαλότητα ή -ενίοτε – αλαζονεία, προς τις άλλες τεκτονικές Δυνάμεις, ιδίως τις μικρότερες ή διαφορετικής αντίληψης, που μπορεί να είναι και δυναμικές ή και παραδοσιακές και εύτακτες. Όταν στην υπόλοιπη Ευρώπη (τη μητέρα του τεκτονικού θεσμού) οι διαφορετικών Τύπων εθνικές Τεκτονικές Δυνάμεις έχουν προχωρήσει σε κοινές εκδηλώσεις ή συμπράξεις έως και Ομοσπονδίες, εμείς ούτε καν συνομιλούμε, παρά την επίκληση της διεθνούς αδελφοσύνης που επικαλούμεθα στην προμετωπίδα των χώρων και των θεσμικών κειμένων αναφοράς μας.

Ποσό μακρινή βλέπετε την ημέρα όπου οι ελληνικές τεκτονικές δυνάμεις Θα συνειδητοποιήσουν ότι δεν είναι αντίπαλες αλλά εργάζονται για έναν κοινό σκοπό;

Όχι πολύ. Η καθημερινότητα και οι σύγχρονες ανάγκες και αντιλήψεις εκεί οδηγούν. Τόσον εγώ προσωπικά, όσον και οι περισσότεροι των αδελφών της Μ. Στοάς μας πιστεύουν στην νομοτελειακή αυτή εξέλιξη και είμαι βέβαιος ότι όλοι θα χαρούμε να συμβάλουμε  σε αυτό.

Τα τελευταία χρόνια η χώρα μας μαστίζεται από μία πρωτοφανή οικονομική και όχι μόνο κρίση καθώς είναι εμφανές ότι υπάρχει απαξίωση αρχών, αξιών και Θεσμών. Πιστεύετε ότι ο τεκτονισμός μπορεί να λειτουργήσει ως τροχοπέδη στον εκφυλισμό της κοινωνίας και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για ένα νέο ξεκίνημα της ελληνικής κοινωνίας;

Και βέβαια μπορεί. Οι τεκτονικές ιδέες που οδήγησαν στην χειραφέτηση ατόμων, κοινωνιών και εθνών, μπορούν να εμπνεύσουν επιλογές και πολιτικές εθνωφελείς και κοινωφελείς, όσο και ανθρωπιστικές και βιοτικά χρήσιμες για το άτομο και την οικογένεια. Αυτές οι μοναδικά διαχρονικές ιδέες της ελευθερίας συνείδησης και έκφρασης, δικαιοσύνης και ισονομίας, δημοκρατίας και αξιοπρέπειας, αναζήτησης της ουσίας και συμμετοχής στην παιδεία και στα κοινά με εντιμότητα, δίχως ιδιοτέλεια, δίχως διακρίσεις οικονομικές, φυλετικές, εθνικές, θρησκευτικές κ.ά., με ανοχή στις ετεροδοξασίες και με εύλογη επιείκεια στα λάθη των άλλων, με συνεχή αυτοκριτική και εσωτερική καλλιέργεια, με σεβασμό προς την παράδοση κάθε κοινωνίας, αλλά και το φυσικό περιβάλλον μας και κάθε άλλον πολιτισμό, λαό και άτομο, με την αξίωση της αμοιβαιότητας φυσικά.

Αυτές οι ιδέες  πιστεύω ότι μπορούν να προσφέρουν την βάση ή την ασπίδα κατά των δεινών που όλοι βλέπουμε να συσσωρεύονται στις σύγχρονες κοινωνίες από λόγους εσωτερικούς και εξωτερικούς, κάνοντας ζοφερό το μέλλον και του ατόμου και της όλης ανθρωπότητας και του πλανήτη μας.

Όλα αυτά είναι ιδέες που καλλιεργήθηκαν και βεβαίως καλλιεργούνται εντός των Στοών μας και διαχύθηκαν και υποστηρίχτηκαν σε εποχές που η δημόσια έκφρασή τους ήταν επικίνδυνη και οι υποστηρικτές τους, τέκτονες και μη, καταδιώκονταν για αυτές.

Όσον αφορά σε εμάς, οφείλουμε να συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε έμπρακτα και να ενθαρρύνουμε αυτές τις ιδέες που και με την εργασία των προπατόρων μας έγιναν αποδεκτές, κάποτε θεωρήθηκαν δεδομένες, με την κρίση όμως που έχει απλωθεί αρχίζουν πάλι να αμφισβητούνται.

Ποια θέση πρέπει να κατέχει η αγαθοεργία στη ζωή ενός τέκτονα;

Σημαντική, υπό την έννοια της ποικιλόμορφης αλληλεγγύης και όχι μόνον της όποιας ελεημοσύνης. Δεν νοούνται αδελφοσύνη και δικαιοσύνη, ισότητα και ανθρωπισμός δίχως την αλληλεγγύη. Την θεωρώ βάση και λειτουργία κάθε υγιούς κοινωνίας.

Γιατί να γίνει ένας νέος τέκτονας; Τι είναι αυτό που μπορεί να του προσφέρει ο τεκτονισμός;

Όλα τα προαναφερόμενα και κυρίως την πρόκληση και ευκαιρία του σκέπτεσθαι δίχως μισαλλοδοξία, παρωπίδες, φανατισμούς κάθε είδους, σφαιρικά και ειλικρινά. Αυτή η καλλιέργεια μπορεί να γίνεται στις τεκτονικές συναθροίσεις σε περιβάλλον α-δογματικό, φιλικό και πνευματικό. Θεωρώ ότι ο καθένας το έχει ανάγκη. Βέβαια κάποιος μπορεί να τα βρει, κάποια ή όλα, αυτά και κάπου αλλού. Απλώς ο τεκτονισμός προσφέρει την δική του πρόταση, λύση ή ατραπό, όπως και εάν το πει κάποιος, οργανωμένα και δοκιμασμένα όπως ιστορικά καταδεικνύεται από τέσσερις αιώνες τουλάχιστον (το 1717 δεν είναι παρά το τυπικό όριο του σύγχρονου συστηματικού τεκτονισμού). Άλλωστε η οργάνωσή του ως «αλληλοδιδακτικού σχολείου» όπως λέγεται και στα παραδοσιακά θεσμικά του κείμενα, δείχνει τον συνδυασμό της συλλογικής με την ατομική δράση που επιδιώκεται και λειτουργεί στον τεκτονισμό ως μέσον εξέλιξης του κάθε μέλους του και ως μέθοδος λειτουργίας του. Εκεί, νομίζω, ευρίσκεται η μοναδικότητά του ως εργαλείου καλλιέργειας με πνευματικότητα και ανθρωπισμό, σε απόλυτη ελευθερία και αμοιβαίο μεταξύ όλων σεβασμό, με δικλείδες ασφαλείας ενάντια σε κάθε παρεκτροπή από τις αρχές και ιδέες του. Απόδειξη είναι η αυτοκάθαρση που εμείς κάναμε τον Φεβ. τ.ε. όπως ανέφερα, όταν εκδηλώθηκαν τέτοιες παρεκτροπές.

Ο Τεκτονισμός σας άλλαξε ως άνθρωπο; Και αν ναι σε ποιο βαθμό;

Εδώ μάλλον είναι δύσκολο να απαντήσω και όπως λέμε οι τέκτονες, οι «άλλοι»  μόνον μπορούν να το κρίνουν. Όλοι δεν «ετεροπροσδιοριζόμαστε» για να «υπάρχουμε»; Πάντως δεν έχω δει συνειδητοποιημένο τέκτονα που δεν άλλαξε, λίγο ή πολύ, κατά την τεκτονική πορεία του. Αυτό που μπορώ να πω για εμένα είναι ότι επηρεάσθηκε ο τρόπος σκέψης και συμπεριφοράς μου, ενώ αντιλήφθηκα και ότι αμβλύνθηκαν και πολλές οξείες γωνίες του χαρακτήρα και των τρόπων μου, σε προσωπικό, κοινωνικό ή επαγγελματικό επίπεδο. Πάντως, πιστεύω και πάντα τονίζω ότι είναι ευτυχείς αυτοί που οι επόμενοι τους μνημονεύουν για τους λόγους, τα έργα και το ήθος τους.

Κλείνοντας θα ήθελα να κάνετε μία ευχή για το μέλλον του τεκτονισμού αλλά και το μέλλον της Ελλάδας.

Να παύσει η κοινωνία  να χρειάζεται τον τεκτονισμό!

Τότε η μεν κοινωνία θα έχει φθάσει σε επίπεδο όπου η πνευματικότητα θα έχει καταστεί κοινός τρόπος ζωής και ο ανθρωπισμός θα έχει γίνει η καθημερινή έγνοια ατόμων και Πολιτείας, ο δε Τεκτονισμός θα έχει επιτελέσει το έργο του.

Βέβαια μέχρι τότε θα ευχόμουν γαλήνη τόσον για την κοινωνία μας, όσο και για τις τεκτονικές Δυνάμεις, ειρήνη γύρω μας, τόσο για την Πατρίδα μας, όσο και για τον καθένα μας και αρμονία με ότι και όποιον ορίζεται ως περιβάλλον, με τις ιδέες της καθ’ όλα Δικαιοσύνης, καθ’ όλα Δημοκρατίας, καθ’ όλα Παιδείας και Ισονομίας να καταστούν τα πραγματικά θεμέλια της Πολιτείας και της κοινωνίας μας.

2017-12-06T12:29:09+00:00

Αφήστε ένα σχόλιο