Μεγάλη Στοά της Ελλάδος του Αρχαίου & Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου
ΕΙΣΔΟΧΗ

Σ. Στ. Των δύο φίλων Δάµωνος και Φιντίου εν Αν. Ναυπλίου υπ. αριθ. 1/135

Επαναλειτούργησε, από την Μ. Στ. της Ελλάδος του Α. & Α.Σ.Τ., η πρώτη στην ελεύθερη Ελλάδα Στοά με το όνομα «Των δύο φίλων. Δάµωνος και Φιντίου»

Επανιδρύθηκε, από την Μ. Στ. της Ελλάδος του Α. & Α.Σ.Τ., η πρώτη λειτουργήσασα στην ελεύθερη Ελλάδα Στοά, η οποία με το όνομα «Των δύο φίλων. Δάμωνος και Φιντίου», ιδρύθηκε το 1826 στο Ναύπλιο, από τον Ιωάννη – Βαπτιστή Θεοτόκη, Υπουργό Δικαιοσύνης διορισμένο από την εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου  και σημαντικές προσωπικότητες της εποχής, όπως τους Νικόλαο Φλογαΐτη, Γεώργιο Χρυσείδη και Κυριακό Τασσίκα, με Σεβ. τον Νικόλαο Γερακάρη, βοηθό διευθυντή της αστυνομίας Ναυπλίου.

Η Στοά συναπαρτίστηκε από αδελφούς της Μεγάλης Στοάς του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου της Ελλάδος, καταγόμενους από τις περιοχές Αργολίδος και Κορινθίας ή κατοικούντες σ’ αυτές, κατόπιν πρωτοβουλίας της.

Ακολουθεί κείμενο που εκφώνησε ο ωρισμένος, με τη συναίνεση της Μεγάλης Στοάς αυτής, από τους ως άνω αδελφούς Σεβάσμιος της Στοάς, κατά την εγκατάστασή της.

Αδελφοί μου,
επί τη αναλήψει των καθηκόντων µου,
διερµηνεύων και µεταφέρων συναισθήµατα
και των λοιπών αδελφών της Στοάς «Των δύο Φίλων. Δάµωνος και Φιντίου»
εις το Ναύπλιον,
άπαντες επαναλαµβάνοµεν την υπόσχεσιν
και παρέχωµεν την κατηγορηµατικήν διαβεβαίωσιν
ότι θα κατευθύνωµεν την Στοάν µας εις την οδόν του µεγάλου αυτής προορισµού, εις το πλαίσιον του κοινωνικοφιλοσοφικού έργου της Μ. Στοάς της Ελλάδος του Α. & Α.Σ.Τ.
Διατηρούµε πλήρη την επίγνωσιν της µικρότητός µας
έναντι των µεγάλων Μυστών, προγόνων του Τάγµατος
και της ευθύνης εκ των προσδοκιών από μίαν Στοάν με το βάρος
της ιστορικής πρώτης Τεκτονικής Στοάς της Ελλάδος.
Εν τούτοις, αναλαµβάνοµεν τας έδρας του σεπτού τούτου εργαστηρίου
και θα κοσµήσωµεν ταύτας µε όσην δύναµιν η Θεία Πρόνοια
ευδοκήση να µας παράσχη.
Θα ακολουθήσωμεν µε θάρρος την παράδοσιν και τας αρχάς του ηµετέρου Τάγµατος,
θα λαξεύσωµεν τον ακατέργαστον της αλληγορίας λίθον,
θα διατηρήσωμεν την µυστηριακήν φλόγα άσβεστον
και υπ’ αυτής οδηγούµενοι, θα βαδίσωµεν τη συµπαραστάσει των ηγητόρων
του Τάγµατός µας, προς την εκπλήρωσιν των ωραίων και ανθρωποκεντρικών του Τεκτονισµού ιδεωδών.
Υποσχόµεθα, λοιπόν, ενώπιον της σεπτής ταύτης οµηγύρεως:

– Προσήλωσιν εις τας αρχάς και τας διατάξεις του Καταστατικού Χάρτου, και του Γενικού Κανονισµού της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος του Αρχαίου και Αποδεδεγµένου Σκωτικού Τύπου, τας Εγκυκλίους και λοιπάς Αποφάσεις των αρμοδίων οργάνων αυτής, ως εκφραστών της βουλήσεως του συνόλου των αδελφών.

– Εµβάθυνσιν εις την ουσίαν και την παραδοσιακήν γνώσιν εκ των Τεκτονικών Τυπικών.

– Μετουσίωσιν της εσωτερικής ακτινοβολίας, όπως αύτη πηγάζει
από τα έργα της διανοίας των µεγάλων διανοητών προκατόχων μας,
στηριζοµένης εις την αληθή γνώσιν και βίωσιν των τεκτονικών θεσµίων.

– Πίστιν και αγάπην προς την Πατρίδα, της Οικογένειαν, την Ανθρωπιά και συνεπή τήρησιν της παραδόσεως και των αρχών του ημετέρου Τάγματος.

– Ανεπιτήδευτη, τέλος, διάθεσιν προσωπικής προσφοράς,
χωρίς στοιχείον  αυτοπροβολής και µικροψυχίας.

Δια την πραγµατοποίησιν και την παραγωγήν του επιθυµητού Μυσταγωγικού
αυτού  έργου εις το κοινό µέτρο του Ανθρωπίνου και του Απείρου,
του Χρόνου και του Αιωνίου,
της Καρδίας και της Λογικής,
µέσα εις αυτήν την ατελείωτον αναζήτησιν προς την Αλήθειαν,
η ενατένισις των ευθυνών όλων µας εις το πλαίσιον της παραδοσιακής
κληρονοµίας που µας δίδεται,
θα αποτελέσει το εφαλτήριον δια τη συνέχισιν του θεαρέστου και φιλοπάτριδος έργου, εν ανθρωπίνω πνεύµατι.

Αδελφοί µου, ας µη λησµονώµεν επίσης, ότι η δυστυχία που είναι τώρα επάνω µας,
επάνω εις την πολύπαθον Χώρα µας,
δεν είναι παρά το πέρασµα της πλεονεξίας.
Θα έλθει ο καιρός που η πικρία των Ανθρώπων θα περάσει.
Αλλά δια να επιτευχθή τούτο,
οφείλοµεν ως Τέκτονες να συµβάλωµεν θετικώς, µε όλας µας τας δυνάµεις.
Στο δέκατο έβδοµο κεφάλαιο του κατά Λουκά Ευαγγελίου είναι γραµµένο: «η βασιλεία του Θεού είναι µέσα εις τον Άνθρωπον».
Όχι εις έν άτοµον, ούτε εις µιαν οµάδα ατόµων, αλλά εις όλα τα άτοµα.
Εις τους Ανθρώπους.
Εµείς οι Άνθρωποι έχοµεν την δύναµιν.
Εµείς οι Άνθρωποι Τέκτονες έχοµεν την δύναµιν να κάμνωµεν την ζωήν µας ελεύθερον και όµορφον.
Να κάμνωµεν αυτήν την ζωήν µίαν θαυµασίαν περιπέτειαν.
Και δια να επιτευχθή τούτο,
πρέπει να είµαστε Άξιοι, Γενναίοι και Ασυµβίβαστοι,
όπως ακριβώς ήσαν οι Τέκτονες πρόγονοί µας.
Αδελφοί µου, ας είµεθα όλοι και Πάντοτε ενωµένοι.
«Annuit Coeptis» (Εκείνος επικροτεί τα έργα µας).

Αθήνα Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2012

2015-01-13T15:35:50+00:00

Αφήστε ένα σχόλιο