Μεγάλη Στοά της Ελλάδος του Αρχαίου & Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου
ΕΙΣΔΟΧΗ

Μήνυμα του Μεγ. Διδ. της Μ.Σ.Τ.Ε., για τα εγκαίνια νέου Τεκτονικού κτιρίου.

(Οδ. Κεραμεικού, 2001)

[…]

Η τεκτονική αδελφικότητα, η επιμονή, η εργατικότητα, αλλά και τύχη αγαθή, μας έφεραν σήμερα εδώ. Οι δυσκολίες της καθημερινής ζωής, τα πέρα των ανθρώπινων δυνάμεων φυσικά φαινόμενα, τα τυχαία γεγονότα και οι διάφορες, μα συνηθισμένες, αντιξοότητες υπάρχουν για κάθε άνθρωπο, για κάθε ομάδα, για κάθε ανθρώπινη κοινωνία. Τα τελευταία χρόνια πολύ βασανιστήκαμε από όλα αυτά. Και το σπουδαιότερο, ότι όλα όσα συνέβησαν στην Μεγάλη Στοά μας επήλθαν σε περιόδους εξαιρετικά σημαντικές για την ανάπτυξή μας, τις εσωτερικές και διεθνείς μας σχέσεις και την γενικότερη πνευματική και ιδιαίτερα τεκτονική μας δραστηριότητα.

Πέρασαν μέχρι σήμερα σχεδόν 14 χρόνια από την Διακήρυξή μας, κατά τη διάρκεια των οποίων δεν διακονούμε μόνον τον Τεκτονισμό αλλά σταθερά και αδιάλειπτα εργαζόμαστε, εμπλουτίζουμε την γνώση μας, ερμηνεύουμε τα Κείμενα, πορευόμαστε προς το Φως μέσα από την Ατραπό, που χαράζει ο Α&ΑΣΤ. Είμαστε η μόνη από τις αμιγείς Μεγάλες Τεκτονικές Δυνάμεις, που μέσα στον Ελλαδικό χώρο διετήρησαν τον Τύπο ακέραιο και εργάζονται αποκλειστικά σ’ αυτόν. Το γεγονός αυτό μας οδήγησε στην αμοιβαία αναγνώριση με την Μεγάλη Στοά της Γαλλίας, στην αμοιβαιότητα με Μεγάλες Τεκτονικές Δυνάμεις ανά τον Κόσμο και στην συμμετοχή μας στην Συνομοσπονδία των Ηνωμένων Μεγάλων Στοών της Ευρώπης.

Δεχθήκαμε την άδικη επίθεση των άλλων τεκτόνων μέσα στην Πατρίδα μας, γιατί αρνηθήκαμε να συμπορευθούμε στην αλλοίωση και συνεπώς στην γελοιοποίηση του Α&ΑΣΤ, όπως επίσης αρνηθήκαμε να γίνουμε όργανα εξυπηρέτησης άλλων σκοπών στο διεθνές πεδίο πλην του καθαρώς Τεκτονικού, έτσι όπως διαγράφεται στις Θεμελιώδεις Αρχές του Συντάγματός μας.

Σταθήκαμε σθεναρά πάντοτε δίπλα στο Ύπατο Συμβούλιο της Ελλάδος και αυτό βρέθηκε πάντοτε αρωγό στην Μεγάλη Στοά μας. Το Υ. Σ. της Ελλάδος κάτω από την Σοφή καθοδήγηση του Υπάτου Μεγάλου μας Ταξιάρχου, πρωτοστάτησε στα διεθνή δρώμενα του Α&ΑΣΤ, και μάλιστα με την ιδιότητα του Ιδρυτικού μέλους, στις Διεθνείς Συναντήσεις των Υπάτων Συμβουλίων, των οποίων, ως γνωστόν, η τελευταία έλαβε χώρα τον Σεπτέμβριο του 2001 στην Αθήνα. 25 Ύπατα Συμβούλια, δηλαδή τα μισά απ’ όσα υπάρχουν ανά την Υφήλιο, συμμετέχουν σήμερα σ’ αυτήν την Παγκόσμία Διοργάνωση για την διατήρηση της Παράδοσης, την ανάπτυξη του Τύπου και την Ενότητα των Τεκτόνων μέσα από τον Τύπο αυτό πέρα και μακριά από ηγεμονικές τάσεις, κρύφιους σκοπούς, διαπλοκές κάθε είδους και στόχου, ή επιβολές αμφιλεγόμενων ιεραρχιών.

Στον εσωτερικό χώρο παραμείναμε στα πλαίσια μιάς στιβαρής, αλλά και σφικτοδεμένης Τεκτονικής Δύναμης, η οποία με την βοήθεια του ΜΑΤΣ παρήγαγε σπουδαίο τεκτονικό έργο, τόσο μέσα στις Στοές μας, όσο και μέσα στα φιλοσοφικά μας εργαστήρια. Η δυναμική των νέων σε τεκτονική ηλικία αδελφών μας συνδυασμένη με την σοφία παλαιών αδελφών συνέτειναν στην πραγμάτωση ενός εξαιρετικά σημαντικού έργου, που κράτησε αναμμένη τη φλόγα της τεκτονικής μας Εστίας παρά τις σφοδρές θύελλες που την έπληξαν.

Θύελλες, εξωγενείς, έπληξαν την Μεγάλη Στοά της Ελλάδος και το Ύπατο Συμβούλιο. Τον Σεπτέμβριο του 1999 το Τεκτονικό μας Μέγαρο της οδού Θήρας, […], υπέστη δεινότατο πλήγμα από τον μεγάλο σεισμό. Εμείναμε, όπως ξέρετε, ένα ολόκληρο χρόνο χωρίς εγκατάσταση, χωρίς γραφεία, χωρίς τά αρχεία μας και τα αναγκαία για την απρόσκοπτη επιτέλεση του τεκτονικού μας έργου. Με χίλιες δυσκολίες καταφέραμε την αποκατάσταση του κτιρίου και αμέσως μετά νέα δεινά. Η βαρύτατη χιονόπτωση του Ιανουαρίου τ.έ. έδωσε στο γερασμένο Τεκτονικό μας Μέγαρο την χαριστική βολή και αναγκασθήκαμε να το εγκαταλείψουμε οριστικά. Δύο φορές μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα βρεθήκαμε χωρίς κτίριο, χωρίς Ναό. Εκεί χαλυβδώθηκε όλων η αγάπη μας στον Θεσμό, αλλά και η πεποίθησή μας ότι το μέλλον δεν μπορεί να μας διαψεύσει. Με την βοήθεια ενός καλού τέκτονα, η φιλική «ταβέρνα» του υπήρξε η φιλόξενη στέγη του Τεκτονικού μας έργου. Οφείλουμε χάριτες στον αδελφό και δεν θα ξεχάσουμε την συνεισφορά του στο έργο μας, έργο που καταφέραμε να το συνεχίσουμε χωρίς απώλειες και εδώ αλλά και διεθνώς.

Όμως εδώ και χάριν της Ιστορίας του Τάγματός μας πρέπει να ανασύρουμε από την μνήμη μας το επί μήνες αδιέξοδό μας να βρούμε κατάλληλο κτίριο για την εγκατάσταση του Ναού μας και το φως που άνοιξε στο σκοτάδι φίλτατος και ακούραστος αδελφός μας, με την υπόδειξη του χώρου, όπου έχουμε σήμερα την χαρά αλλά και την συγκίνηση να βρισκόμαστε συγκεντρωμένοι. Με την εκτίμηση που τυγχάνει ο θεσμός, βρεθήκαμε στην χρήση του ακινήτου όπου ήδη ευρισκόμαστε, κάτω από συνθήκες, που εγγυώνται το απρόσκοπτο πλέον του έργου μας επί μακρόν.

Και πάλιν όμως τα προβλήματα δεν σταμάτησαν εδώ. Το κτίριο χρειαζόταν και την γενική διαμόρφωση της δημιουργίας χώρων αλλά και την ειδική διαμόρφωση της δημιουργίας Ναού. Αφοσιωμένοι στο Τάγμα μας αδελφοί, με τις εξαιρετικά υψηλές έκτακτες εισφορές τους και την προσωπική ενασχόληση και κυρίως εργασία τους ρίχτηκαν κυριολεκτικά στην μάχη, θυσιάζοντας πολύτιμο χρόνο, σωματικό κόπο, ψυχικό άγχος και πνευματική εργασία, πέρα από οικονομικές παροχές, επιστρατεύοντας ακόμη και οικείους τους, εργάστηκαν σκληρά από το καλοκαίρι μέχρι και πρίν λίγη ώρα για να μας παραδώσουν αυτό το κτίριο, αυτόν τον περικαλλή Ναό, αυτό το Κόσμημα, που όλοι σήμερα απολαμβάνουμε. Ο Μ.Δ. θα εισηγηθεί στο Συμβούλιο της Μεγάλης Στοάς τις προσήκουσες τιμές αλλά και τις ηθικές αμοιβές, που πρέπει να απονεμηθούν στους ακαταπόνητους Εργάτες του Τάγματος αλλά και στους αδελφούς ευεργέτες του.

Μπροστά σ’ αυτό το αποτέλεσμα πρέπει σήμερα οι «εργάται» του Τάγματος να είναι […] ικανοποιημένοι. Το έργο του Μ. Διδ. και του Υπάτου Μεγάλου Ταξιάρχου έχει καρποφορήσει. Η οντότητα του Α&ΑΣΤ μέσω της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος του Α&ΑΣΤ και του μετ’ αυτής διασυνδεδεμένου Υπάτου Συμβουλίου είναι παγιωμένη και δεδομένη τόσον διεθνώς όσο και στο εσωτερικό. Η ΜΣΤΕ και το ΥΣ υπάρχουν και θα υπάρχουν στον αιώνα τον Άπαντα. Η οδός Κεραμεικού θα μείνει στην Ιστορία του Ελλ. Τεκτονισμού και θα είναι αυτή καθ’ εαυτήν η μνήμη των Ελλήνων Σκώτων Τεκτόνων. Σε εσάς αδελφοί, μέλη των υπό την Αιγίδα μας Στοών ανήκει το Μέλλον αλλά και το σημαντικότατο έργο, απαλλαγμένοι σήμερα από το άγχος, που μας κατέτρεχε τα τρία τελευταία χρόνια, να πραγματώνετε τα πνευματικά και λοιπά έργα του Σκωτικού Τεκτονισμού και να εργάζεσθε αδιαλείπτως […].

Ι.Β. (Μ. Διδ.)

2015-01-13T14:29:58+00:00

Αφήστε ένα σχόλιο