Μεγάλη Στοά της Ελλάδος του Αρχαίου & Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου
ΕΙΣΔΟΧΗ

Επαναφή Φώτων μίας Στοάς

Αθήνα, 6 Νοεμβρίου 2008

[…]

Η λαμπρή τελετή στην οποία παρευρισκόμαστε σήμερα, συνιστά μια ξεχωριστή στιγμή για το Τάγμα μας και για τον Α.Α.Σ.Τ. στην Ελλάδα. Μας επιτρέπει, μετά παρρησίας, να θεωρούμε τους εαυτούς μας συνεχιστές ενός έργου που διακόπηκε πριν 115 περίπου χρόνια, διότι έχουμε την τιμή να τελούμε την Ίδρυση – Αφύπνιση της Στοάς ΗΛΙΟΣ υπό την αιγίδα της Μ.Σ.τ.Ε. Πρόκειται ουσιαστικά για τη συνέχιση της λειτουργίας της Στοάς, μετά από έναν και πλέον αιώνα διακοπής των εργ. της. Όπως αναφέρεται από τον Νέστορα Λάσκαρι, κατά τη δεκαετία 1880-1890, πιθανόν το 1884, ιδρύθηκε νέα  Στ. υπό την αιγίδα της Μεγ. Αν . της Ελλάδος [της μετέπειτα Μ.Στ. της Ελλάδος], στην Αθήνα, με το όνομα Ήλιος. Το 1893 όμως, λίγα μόλις χρόνια μετά την ίδρυσή της, η εν λόγω Στ. αυτο-καταδικάζεται σε εκούσιο ύπνο, λόγω φιλοδοξιών ορισμένων μελών της και διχονοιών.

Για τον ομιλούντα η τιμή είναι πολλαπλή: Περιβλήθηκα αρμοδιοτήτων και ανέλαβα καθήκοντα με ιδιαίτερη σημασία για τον θεσμό τον οποίο υπηρετώ, για τη νέα Στ. και για μένα προσωπικά. Το εργαστήριο, το οποίο καλούμαι να διευθύνω, στελεχώνεται από τους εξαίρετους αδελφούς συνιδρυτές, οι οποίοι διαθέτουν μεγάλη τεκτ. εμπειρία και έχουν να επιδείξουν πλούσιο και αξιόλογο τεκτ. έργο.

Σκοπεύουμε, μέσω της δραστηριότητάς μας, της συνεργασίας, της κανονικότητας των εργ. μας, της εμβάθυνσης στον Τύπο, της έρευνας και των πονημάτων μας, να εκπληρώσουμε την ευχή της Μ.Σ.τ.Ε. του Α.Α.Σ.Τ.για «Διενέργεια εργασιών αδιαλείπτως και αρμονικώς εν ευημερία» και για «πόρευσιν εις την οδόν του Αληθούς Φωτός». Σε πρακτικότερο επίπεδο, καθώς ο τεκτ. είναι  και βιωματικός και κοινωνικός, ευελπιστούμε να φανούμε χρήσιμοι και παραγωγικοί.

Όταν όμως οι σχέσεις μεταξύ των μελών δεν αναπτύσσονται, όταν οι αδελφοί προτάσσουν τις προσωπικές τους φιλοδοξίες, όταν δημιουργούν φατρίες και έριδες, αν είναι ασυνεπείς στις παρουσίες τους και τις οικονομικές τους υποχρεώσεις, αν οι προγραμματισμένες εργ. και ομιλίες δεν πραγματοποιούνται ή αν εύκολα αναβάλλονται, αν οι ετήσιες εκδηλώσεις στερούνται περιεχομένου, καμία  Στοά δεν είναι δυνατόν να προοδεύσει και μάλλον καταδικάζεται στην απομείωση και τη σταδιακή της εξαφάνιση. Παράλληλα, γνωρίζουμε ότι μόνον οι ετήσιοι απολογισμοί του εργαστηρίου και η μέση γνώμη των αδελφών θα δείξουν αν όντως κρινόμαστε άξιοι και τηρητές όρκων και υποσχέσεων. Διότι η πολιτεία μας είναι αυτή που δίνει το προσωπικό μας στίγμα και που μας κάνει αναγνωρίσιμους. Τα προσωπικά στίγματα των μελών και ο χαρακτήρας της ομάδας είναι αυτά που με τη σειρά τους δημιουργούν την μεγάλη προσωπικότητα μιας Στοάς.

Αν όλα αυτά ακούγονται κάπως ιδεαλιστικά, αρκεί να αναλογιστούμε ότι σαν βασικές αρχές λειτουργίας υποκρύπτουν την πρακτική διάσταση μιας διαδικασίας, πράγμα που σημαίνει ότι οι αρχές δεσμεύουν αυτούς που τις υποστηρίζουν, στην ακολούθηση συγκεκριμένων πρακτικών. Και ως γνωστόν οι πράξεις είναι που μετράνε.

Μεταξύ των στόχων μας είναι και η αύξηση των δυνατοτήτων παραγωγής γόνιμου για την ελληνική κοινωνία τεκτονικού έργου. Για το σκοπό αυτό, εξυπηρετούν η είσοδος νέων μελών που ήδη κρούουν την θύραν και η μετά από τις προβλεπόμενες από τον κανονισμό ενέργειες υιοθεσίες αδελφών (από άλλα Τάγματα) που έχουν εκδηλώσει την επιθυμία να έρθουν μαζί μας.

Πέραν όμως των διαβεβαιώσεων, των προσδοκιών και των ευχών, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε μόνο στην αρχή. Στο σημείο αυτό, ας αναλογιστούμε μια θεμελιώδη αρχή της σύγχρονης επιστημολογίας, σύμφωνα με την οποία αυτό που φαίνεται σαν γεγονός δεν είναι παρά μια διαδικασία. Οποιοδήποτε φαινόμενο δεν είναι ποτέ μόνο αυτό που φαίνεται. Η διαδικασία που υποκρύπτει, ερμηνεύσιμη ή μη, διαθέτει την ιδιότητα της συνέχισης και της προαγωγής στο μέλλον. Η γέννηση καθαυτή, η φαινόμενη αρχή δηλαδή, είναι μια διαδικασία, η δε περίοδος πριν, κατά και αμέσως μετά από αυτήν, δύσκολη και συχνά επώδυνη, συνιστά και πάλι διαδικασία ή μέρος διαδικασίας. Έτσι λοιπόν και η γέννηση που σήμερα, εδώ, λαμβάνει χώρα, ανεξάρτητα από το «κόστος» του πριν, του τώρα και του αμέσως μετά, η διαδικασία στην οποία συμμετέχουμε και της οποίας δια της βουλήσεώς μας αποτελούμε αναπόσπαστο μέρος, αν δεν διαθέτει τις απαραίτητες για την συνέχισή της βάσεις και δεν πληροί τις αναγκαίες για την προαγωγή στο μέλλον συνθήκες, είναι δυστυχώς καταδικασμένη σε βίο βραχύ. Με άλλα λόγια, η εκτέλεση και η συνέχιση του Έργου δεν θα μείνει παρά μια ευγενής φιλοδοξία αν οι πράξεις μας και τα αποτελέσματα των εργασιών μας στο μέλλον δεν αποδείξουν ότι είμαστε πράγματι ικανοί. Αν, δια της προσφοράς και συνεισφοράς μας, καταφέρουμε να δημιουργήσουμε κατά τις εργασιών μας ένα πνευματικό συλλογικό όν, που να προσφέρει και να συνεισφέρει, τότε θα έχουμε επιτύχει έναν από τους στόχους μας.

Θα ήθελα λοιπόν να κάνω γνωστό προς όλες τις κατευθύνσεις, ότι προτάσσουμε τη διάθεσή μας για αγαθή και ανιδιοτελή προσφορά, για συνεργασία και επίλυση προβλημάτων και όχι δημιουργία νέων. Χωρίς όμως αυτοκριτική, τάξη και συνέπεια στην τεκτονική και κοινωνική μας λειτουργία, κάτι τέτοιο είναι σίγουρα ανέφικτο. Καλώ λοιπόν τους αδελφούς της νέας Στοάς, όπως και εγώ δεσμεύομαι να πράξω από της θέσεώς μου, να εργαστούμε αρμονικά προς την κατεύθυνση αυτή.
[…]

Τέλος, θερμές ευχαριστίες οφείλουμε στη Μ.Σ.τ.Ε. και ιδιαίτερα στον Μ.Δ. που αγκάλιασε την προσπάθεια με ζέση και αγάπη, προσέφερε τη στήριξη και τις εξαιρετικές γνώσεις του με αληθινό ενδιαφέρον. Η ενθουσιώδης και σοφή στάση του συνιστά πηγή μάθησης και έμπνευσης.

Η νέα μας Στοά προσθέτει έναν ακόμη κρίκο στην παγκόσμια αλυσίδα των εργαστηρίων του Α.Α.Σ.Τ. και έναν ακόμη λίθο στο οικουμενικό οικοδόμημα. Είθε ο κρίκος να αποδειχθεί ανθεκτικός και ο λίθος επαρκώς κατεργασμένος.

[…]

Α.Α. (Σεβ.)

2015-01-13T14:32:19+00:00

Αφήστε ένα σχόλιο